اغلب اوقات واقع شده است كه مردان خدا به سبب داشتن والدين با ايمان به موفقيت و بزرگی نائل گرديده‌اند. موسی يكی از آن مردان است. موسی به عنوان مردی بسيار بزرگ شناخته شده است. اما موسی بدون برخورداری از دعاها و ايمان والدين خداترس خويش نمی‌توانست به آن جايگاه دست يابد. كتاب‌ مقدس می‌گويد: «به ايمان چون موسی متولد شد، والدينش او را طفلی جميل يافته، سه ماه پنهان كردند و از حكم پادشاه بيم نداشتند» عبرانيان 11 : 23

اوضاع فاجعه ‌بار و ترسناك بود. فرعون در همان ايام بارداری مادر موسی، دستور داده بود تا تمامی اولاد ذكوری كه برای بنی اسرائيل متولد میگردند، كشته شوند. در آن ايام فرياد و زاری والدين عبرانی در مصر به آسمان برخاسته بود. زيرا اولاد ذكور ايشان به طرز بی‌رحمانه‌ای كشته‌ می‌شدند. اما والدين موسی از اين امر هراسان نشدند. در عوض ايشان طفل را به مدت سه ماه در منزل پنهان نمودند، و سپس فرزند خود را در سبدی كه قيراندود شده بود جای دادند؛ و او را در رود نيل يعنی در قلمرو تمساح‌ها به آب انداختند. بقيه حكايت شگفت‌انگيز و تاريخی است. او رشد می‌كند تا بزرگترين رهبر تاريخ عبرانيان گردد. او مرد خدايی خواهد گرديد كه اولاد اسرائيل را از بندگی رهايی خواهد بخشيد. با اين حال در اغلب موارد به هنگام نگريستن به نحوه به‌ كارگيری شگفت‌انگيز و پر ابهت موسی از جانب خدا، معمولاً ايمان والدين او ناديده گرفته می‌شود

اما موسی به واسطه ايمان والدين خود به آن درجه از بزرگی نائل گشت. آنها به خدا ايمان داشتند. در واقع ايمان آنها اولين قدم موسی به سوی سرنوشت خويش بود. ايمان والدين موسی چندين مشخصه داشته است كه نخستين آنها اين بود كه ايشان نقشه خدا را برای زندگی خويش مشاهده می كردند. آنها از نگاه كردن به اوضاع دشواری كه ايشان را احاطه نموده بود، امتناع ورزيدند. كتاب ‌مقدس می‌گويد كه آنها متوجه شدند كه او يك بچه معمولی نيست. او چيزی مخصوص و منحصر به خود داشت، و آنها اين مسئله را دريافته بودند. از اين رو ايشان اجازه ندادند كه دنيای اطرافش، وی را هلاك سازد. آنها با ايمان عمل نموده، می‌دانستند كه خدا برای زندگی فرزندشان نقشه‌ای دارد. و ايمان والدين موسی ايشان را قادر ساخته بود تا اين نقشه را ببينند

ما نمی‌بايد بر حسب ديدار و هر آنچه كه رويت می كنيم سلوك كنيم. بلكه به عنوان پيروان مسيح می‌بايد دريابيم كه ضروری است تا با ايمان سلوك و زندگی نماييم. ايمان اين امكان را برای ما فراهم می‌سازد تا چيزهايی را ببينيم كه ديگران قادر به مشاهده آنها نيستند. ما به وسيله ايمان می‌توانيم نقشه خدا را برای زندگی خود ببينيم، و در دعا با ايمانی همچون ايمان والدين موسی، برای ايشان بايستيم. ايمان ما را قادر می‌سازد تا فراتر از اوضاع حاكم به آن چيزی كه در قلب خدا برای فرزندانمان وجود دارد، بنگريم

علاوه بر اين والدين موسی تسليم ترس موجود و اوضاع حاكم بر جامعه خود نيز نشدند. كتاب ‌مقدس در اين باره می‌گويد كه ايشان : «از حكم پادشاه نترسيدند.» هم اكنون ما در دورانی زندگی می‌كنيم كه فرزندان ما با موقعيت‌های دشواری روبرو می‌باشند. آنها با تأثيرهای منفی و قدرتمند رسانه‌های گروهی، انبوه مواد مخدر روبرو هستند. حاملگی در سنين نوجوانی به طرز بی‌سابقه‌ای افزايش می‌يابد. امروز ويروس ايدز به همان شكلی كه فرعون اولاد بنی اسرائيل را به قتل می‌رسانيد، جوانان را هلاك می‌سازد. اما والدين مسيحی نبايد هراسان باشند. ما می‌توانيم به آسمان نظر نموده، نقشه‌ای را كه خدا برای فرزندانمان طرح نموده مشاهده كنيم. ما نبايد در هراس از موقعيت‌های مختلف زندگی كنيم، بلكه با ايمان بر خدای توانا سلوك نماييم

من و همسرم اولاد خويش را حتی قبل از تولدشان، به خدا تقديم نموديم. هر دوی ايشان، خيلی زود مسيح را در سنين پايين به عنوان نجات‌دهنده خويش، پذيرفتند. هر دوی ايشان در مقطعی از زندگی تمرد و عصيان مخصوص سال‌های جوانی را از خود نشان دادند. در اوقاتی از زندگی من و همسرم به سبب گناهان فرزندانمان اشك ريخته‌ايم. اما در همان حال متوجه شده‌ايم كه خدای ما، خدايی امين است. روح‌القدس كه در ما ساكن است بزرگتر از تمامی قدرت‌هايی است كه قصد دارند به فرزندان ما شكل و قالب دنيوی ببخشند و ايشان را هلاك سازند. من يك موضوع بسيار مهم را دريافته‌ايم كه والدين مسيحی نبايد در ترس روزگار خود را سپری نمايند. آنها می‌بايد با ايمان سلوك كنند، و خداوند هر آن چرا كه وعده فرموده به جا خواهد آورد

سرانجام اينكه والدين موسی، با ايمان عمل نمودند. بسياری از مردم به غلط ايمان را يك امر منفعل به شمار می‌آورند. آنها اعتقاد دارند كه ما بايد بر خدا توكل نموده كار ديگری انجام ندهيم. اما من اين تفكر را مغاير با تعليم كتاب‌ مقدس می‌دانم. وقتی كه ما باب يازدهم رساله به عبرانيان را مطالعه می نماييم، مشاهده می‌كنيم كه آنها با ايمان زندگی و عمل نموده‌اند. مابين ايمان و عمل تضادی وجود ندارد. در واقع كتاب ‌مقدس در اين باره می‌گويد: «همچنين ايمان نيز اگر اعمال ندارد، در خود مرده است» يعقوب 2 : 17

والدين موسی بی‌كار ننشستند تا فقط به خدا بگويند: «خدايا ما به تو توكل كرده‌ايم، پس فرزندمان را نجات بده.» آنها سبدی تهيه كردند و آن را قيراندود نمودند. سرانجام آنها طفل را به همراه سبد با اعتماد به مراقبت الهی به آب انداختند. آنها سهم خود را انجام دادند و خدا نيز سهم خويش را به انجام رساند. سهم خدا كاری معجزه‌آسا بود. سهم والدين موسی كار دشوار و سختی بود. آنها در سهم خود خطر كردند و موسي را با اعتماد در دست‌های خدا رها ساختند. خدا نيز پسر را به دست‌ خود گرفته او را جز خانواده سلطنتی ساخت. آنها پسر را در نيل گذاشتند. خدا او را به قصر فرعون برد. آنها نزد خدا فرياد برآوردند. خدا به ايشان پاسخ داد

من ايمان دارم كه به هنگام ورود به آسمان، ما دچار شگفتی بسياری خواهيم شد. و به اعتقاد من يكی از موضوع‌هايی كه باعث شگفتی ما خواهد گرديد كشف چگونگی ساخته شدن زنان و مردان بزرگ خدا، توسط دعاهای والدين خداترسشان است. ساختن زنان و مردان بزرگ خدا اغلب با دعاهای مادر در مكان خلوت، آغاز می‌گردد. بسياری از مردان خدايی كه ما امروز می‌شناسيم ثمر دعاهای زنان مقدس ديروز هستند