| اصول ايمان |
كتاب مقدس
كتاب مقدس توسط مردان خدا، با الهام الهی نوشته شده است و شرحی از مكاشفه خدا به انسان و گنجينه كاملی از تعاليم الهی است. محتوای اين كتاب كه نوشته شده به قلم الهی با هدف نجات انسان است، حقيقت محض بوده و بری از هر گونه خطايي است۔
يك و فقط يك خدای زنده و حقيقی وجود دارد. او وجودی دانا و روحانی و مجزا بوده و خالق، ناجی، حافظ و حاكم جهان می باشد. قدوسيت و همه كمالات ديگر خدا حد و مرزی ندارد۔
| الف- خدای پدر خدا بعنوان پدر با محبت پدرانه بر جهان سلطنت می كند. خدا پدر تمام كسانی است كه با ايمان به عيسی مسيح فرزندان او محسوب می شوند۔ |
|
| ب- خدای پسر مسيح پسر ابدی و ازلی خدا است. در تجسم خود بعنوان عيسی مسيح توسط روح القدس در مريم باكره قرار گرفته از او متولد شد. زندگی او در اين دنيا كامل و بری از هر گناه بود. او با مرگش بر صليب رهايی انسان از گناه را مقدور ساخت. با بدنی پر جلال از ميان مردگان برخاست و به شاگردانش بصورت همان شخصی كه قبل از مصلوب شده با آنها بود ظاهر شد. وی به آسمان صعود كرد و حال در جلال و شكوه به دست راست خدا نشسته، برای ما شفاعت مي كند. او با قدرت و جلال برای داوری جهان و تكميل مأموريت نجات بخشش، به اين جهان بر خواهد گشت۔ |
|
| پ- خدای روح القدس روح القدس روح خدا است. مردان خدا با الهام از روح القدس كلام خدا را به نگارش در آوردند. روح القدس با مكشوف ساختن طريق حيات انسان را قادر می سازد تا حقيقت را بشناسد. او مسيح را جلال می دهد. او جهان را به گناه ، عدالت و داوری ملزم ميكند. روح القدس انسان را بسوی مسيح دعوت كرده، به او تولدی تازه می بخشد. صفات مسيحايی را در ايماندار پرورش می دهد و او را تا به روز رستگاری مختوم می سازد۔ |
انسان
خدا انسان را به شبيه و صورت خود آفريد و او شاهكار آفرينش بود. در ابتدا انسان بری از گناه بود و خدا به او اراده و آزادی انتخاب داد ولی با داشتن اين آزادی انتخاب او بر خلاف اراده خدا عمل كرده و گناه را وارد نسل بشر كرد. از طريق وسوسه شيطان، انسان از دستور خدا سرپيچی كرده از جايگاه عالی خويش سقوط كرد، و از آن پس تمام نسل او وارث سرشت و طبيعتی گناه آلود شدند و با وجود داشتن قوه تشخيص خوب و بد او قادر به حفظ كامل اوامر خدا نبوده و در نتيجه تحت محكوميت خداست. تنها بواسطه فيض خدا است كه انسان می تواند رابطه پاك و مقدسی را با خدا برقرار ساخته، هدف خالق را به كمال رساند۔
نجات بازخريد و رهايی انسان از گناه است و به همه كسانی كه عيسی مسيح را بعنوان خداوند و منجی خود می پذيرند عطا می شود، خداوندی كه با دادن خون خود نجات ابدی را برای ايمانداران به ارمغان آورد۔
| الف - تولد تازه كار فيض خدا است كه بوسيله آن ايمانداران در مسيح عيسی به خلقتی تازه تبديل می شوند. اين دگرگونی بنيادی، حاصل كار روح القدس از طريق الزام به گناه است كه در نتيجه آن شخص گناهكار توبه كرده به سوی خدا بازگشت می كند و به مسيح عيسی ايمان می آورد۔ | |
| ب- تقدس فرايندی است كه در تولد تازه شروع شده و بوسيله آن شخص ايماندار برای مقصود و هدف خداوند برگزیده می شود و از طريق حضور و قوت روح القدس كه در او عمل می كند، قادر است كه بسوی كامليت معنوی و اخلاقی پيش رود. يك ايماندار بايد در زندگی خود پيوسته در حال رشد روحانی باشد۔ | |
| پ- جلال و شكوه هدف غايی نجات بوده و وضعيت پایدارو مبارك نجات يافتگان است۔ |
