هنگامی که من برای کتابم با نامه "مسابقه" با رایان هال مصاحبه کردم،من از او پرسیدم که چرا از دویدن مایلها در دانشگاه دست کشید و شروع به دویدن در مسافتهای بسیار طولانی کرد-پاسخ او نشانگر چند اصول مهم در زندگی مسیحیّت و دوندگی بود۔
او اولین بار به من گفت که او فکرش را برای دویدن در مایلها رشد داد- او آرزو کرد که یکی از بهترین دوندگن مایلها باشد- پس از چندین مسابقهٔ نا موفق و ناامیدی در دانشگاه،او نقشهٔ خدا را برای دوندگیش دید- او به خدا گفت " بسیار خوب پروردگار" دیگر اهمیتی ندارد که از من چه عملی را میخواهی تا انجام دهم- میخواهم کاری را که تو از من میخواهی انجام دهم۔
پس از آن دعا بود که رایان شروع کرد به تجربه کردن دویدن در مسافتهای طولانی و این کار در نظرش طبیعی تر بود- بعد از مدتها به این نتیجه رسید که "ای کاش زودتر به این حکمت میرسیدم-" او نه تنها سرعت عمل یافت، بلکه اولین آمریکایی نام برده شد که توانست ماراتن را در کمتر از یک ساعت به پایان برساند و از هر آمریکیی دیگری هم سریعتر بدود- وقتی رایان مسابقه را کشف کرد ،شروع به شکستن رکورد هم کرد۔
خداوند در زندگی هر کدام از ما یک مسابقه قرار داده تا برای آن بدویم- ما اغلب کارهایی را انجام میدهیم که مردم به ما احترام بگذارند- یا اینکه فکر میکنیم میتوانیم به استعدادهای پنهانی خودمان برسیم- با این حال، وقتی کاری را که رایان هال انجام داد را انجام دهیم ، دستها یمان و قلبمان را به سوی خدا باز کنیم برای نقشههایش، به سوی استعدادهای خودمان میدویم و کشفشان میکنیم -این هنگامی اتفاق میافتد که ما به خدا میگوییم " برنامهایت را برای من به من نیز نشان بده،"و آنوقت مسابقه خیلی طبیعی به نظر میرسد۔
قلب خود را به خداوند باز کن تا او بتواند به تو نشان دهد مسابقهٔ زندگیت را تا تو نیز بتوانی در این مسابقه بدوی-و تو نیز همانند یک قهرمان خواهی دوید-۔

